کتاب حاضر به بررسی رویدادهای خاورمیانه در دو دهۀ پس از جنگ جهانی اوّل، از منظر باستان‌شناسی می‌پردازد. در این دورۀ بیست‌ساله تحولی عمده در باستان‌شناسی خاورمیانه روی داد که کلید درک بسیاری از تغییرات مهم سیاسی، فرهنگی و دیپلماتیک در این بخش از جهان طی این سال‌های حساس است. بحث و تحلیل دقیق دربارۀ امور مربوط به باستان‌شناسی در ترکیه، مصر، ایران و عراق که تجربه‌هایی بسیار شبیه به هم داشتند، از پیوند تنگاتنگ میان باستان‌شناسی با برنامۀ کلی نخبگان ملّی‌گرای این کشورها در دوره مورد بحث حکایت دارد. علاوه بر روند انجام و تکامل باستان‌شناسی در خاورمیانه که با ذکر جزئیات و نقش بازیگران اصلی‌اش در این کتاب به تفصیل مورد بحث قرار گرفته‌است، پژوهش حاضر همچنین حاوی روشنگری‌ای است پیرامون وجود پیوند میان مبارزات ملّی‌گرایان برای کسب آزادی، استقلال و اخذ مدنیّت مدرن از یک سو و در سوی دیگر تلاش آنها برای بازیابی پیوستگی‌ها و همبستگی‌های تاریخی و فرهنگی ملّت.